Page 268

چو لاله داغ بدل افتدم زديدن گل قدم نهم چو به گلگشت گلستان بیتو ززندکی شده ام آنچنان بخود بیزار که از خدا طلبم مرگ هر زمان بیتو مرا بدولت دیدار ساز باز جوان که پیر گشته ام ای نازنین جوان بیتو بیا که گشته به هجر و غمت شه تیمور ضعیف و خسته و رنجور و ناتوان بیتو نمونه از رباعیات آن شاه جنت مکان دارم دلی از فراق افگار بیا جانی زغمت خسته و بیمار بیا عمرم بگذشت در تمنای رخت یکبار بیا ، از لطف یکبار بیا *** تا کی میم ازعتاب خواهی دادن وز مرغ دلم کباب خواهی دادن امروز سوالیست مرا از تو بگو فرداچه بحق جواب خواهی دادن *** از باد رخت شگفته گلها ی دمن قربان گل روی تو جان و دل من با شد خجل از نگهت زلفت سنبل حیران خرام قامت سرو چمن *** در عشق توام کعبه و بتخانه یکیست دورفلك و كردش پیمانه یکیست مطلب توئی زهر دو جهان عاشق را شهرو صحرا ، بچشم دیوانه یکیست «٢٠٤»