Page 433

شعر العجم حصه چهارم ۴۲۸ برآمد چون بیژن ازین مسئله مطلع شد اسپ خود را در پی او بهمین غرض دوانید که برای گستهم صدمه عائد نه گردد گیو پدر بیژن چون تعاقب فرزند خود را مشاهده کرد وی نیز در اثرش اسپش را دوانید تا بیژن پس بگرداند - هر چند که گیو در پس آوردن او کوشش کرده او را میگفت که درین پیری و ناتوانی من ترا نشاید که در جنگ شامل شوی، و بسیار ضرور است که پس بگردی، بیژن میگوید که این خلاف اصول مردانگی است که دوست بدرد دوست خویش نخورد گیو میگوید که تو از رفتن خویش باز ایست تا من بجای تو با دوست تو معاونت کنم، بیژن میگوید که در وجود پسر افتادن پدر در خطره توہین و ذلت شدیدی است برای پسر درمیان این پدر و پسر تا مدتی گفت و شنیدی در همین مورد رد و بدل میگردد بالاخر بیژن میرود و گستهم را مجروح در می یابد، بیژن از دیدن این حال بیقرار گردیده بنای گریه و فغان را میگذارد چون گستهم چشم خود را میکشاید و بیژن را به نزد خویش می بیند او را مخاطب کنان میگوید که برای من جان خود را در تهلکه میفگن، فقط توقعی که از تو دارم همین است که مرا تا بحضور کیخسرو برسانی که بدیدار پادشاه خویش چشم را