Page 379

شعر العجم حصه چهارم ۳۷۴ همی یال اسپان پر از مشک و می شکر با درم ریخته زیر پی برای انتقام خون عهد می نمودند که تا انتقام خود را نگیرند اسلحه را از بدن خویش نخواهند کشید و بر سر و روی خویش آبی را نخواهند ریخت رستم در فرست قتل سیاؤش همین طور قسم کرد س به دادار دارنده سوگند خورد که هرگز تنم بی سلیح و نبرد گاه گاه حکم قتل عام را می دادند ولی این طور واقعه بسیار کم پیش آمده است: رستم در ضمن انتقام ستانی سیاؤش حکم قتل عام را داده بود س ز توران زمین تا به سقلاب روم نه دیدند یک مرز آباد بوم همه سر بریدند برنا و پیر زن و کودک و خورد کردند اسیر آزادی مذهبی وجود نداشت منوچهر میگوید س بر آن بدکنش کو نه بر دین بود ز یزدان و ازمنش نفرین بود