Page 377

شعر العجم حصه چهارم ۳۷۲ امرا هنگامیکه بقرب تخت میرسیدند زمین را می بوسیدند و تا به مدتی در زمین افتاده می بودند ؎ چو نزدیک تخت اندر آمد، زمین ببوسید و بر شاه کرد آفرین زمانی همی داشت بر خاک روی بدو داد دل، شاه آرزم جوی طریقۀ سلام دادن دربار چنان بود که دست را بر سینه گذاشته سر خود را خم می کردند ؎ بیامد چو گودرز را دید دوست به کش کرد و سر پیش بنهاد و پست بر آن شخصیکه در دربار نوازشی بعمل می آمد بر ریش و چهرۀ آن مشک پاشانیده می شد ؎ بفرمود تا رویش از خاک خشک ستردند و بر وی پراگند مُشک چون بکدام محاربۀ عسکری فرستاده می شد منصبداران وی بدربار خواسته می شدند و همراه آن جواهرات، کینخواب اطلس، مشک، عنبر، غلامهای وجیه، کنیزکان صبیح و امثال آن نیز در دربار خواسته می شدند پادشاه با افسران مخاطبه کنان میفرمود هر آن شخصیکه فلان خدمت را انجام داد فلان