Page 343

شعر العجم حصه چهارم ۳۳۸ در انداختن :- بمعنی جنگانیدن - عذر نهاون - معذور شمردن مطلب شعر آن است که دست فطرت ازین جهته ذرات را بآفتاب می جنگاند تا کدام شخص کاہل این عذر را تقدیم نکند که من بمنزلۂ هیچم با فلان شخص باین عظمت او چه طور مقابله کرده می توانم زیرا که کمتر و ضعیف تر نسبت بدره که خواهد بود ولی با آنهم با آفتاب مصروف پہلوانی است - این ذراتی که در روشنی آفتاب می درخشند با آفتاب در حالت جنگ فرض کرده اند که آنها درخشندگی و بریق خود را با آفتاب نشان می دهند و دران مورد با آفتاب مقابله می کنند - ہزار بار قسم خورده ام که نام ترا به لب نیاورم اما قسم بنام تو بود این خیال را اکثری از شعراء ظاهر نموده اند که عاشق از خوف بدنامی و رسوائی نام معشوق خود را بحضور مردم گرفتن نمی خواهند دلی بی اختیار از زبان او می برآید شاعری این مضمون را قرار فوق اداء کرده است زیرا که در طرز اداء فوق قصداً نام بردن معشوق هویدا است و در شعرآتی آن عیب هم مرفوع گردیده گرچه میدانم قسم خوردن بجانت خوب نیست هم بجان تو که یادم نیست سوگند دگر در شعر گذشته خوبی است همانا که نام معشوق را گرفته اما