Page image — the source of record
Machine transcription
۱۸۵
شعر العجم حصه چهارم
رفتی و راز گفتی با دشمنان من
و آن کس که گوشدار تو بود آن همه شنید
درین قطعه "ت" و "د" را هم قافیه قرار داده است.
همچنین قافیه گزینی و زندگانی را جایز می انگارند e
کنی ناخوش به ما بر زندگانی :. اگر از ما دمی دوری گزینی
همچنین ایطائی جلی امروز سخت معیوب است ولی
نزد قدماء بطور عمومی شیوع داشت :.
ساده بودن تشبیه
تشبیهات نهایت ساده و معمولی می بودند - مثلاً انگشت
را با دم قاقم تشبیه میدادند - e
(۱) پشت دستش بمثل چون قاقم نرم
چوں دم قاقم کرده بر انگشت
(۱) در تشبیه چہر و زلف معشوق میگفتند - که بالائے
برف زاغ سیاه نشسته است :.
(۲) به روی برف زاغ سیه را نگاه کن
چون زلف بر رخ بتم آن شمه سیاه
در تشبیه دانه ہائی برف را که از فضا بسوئے زمین
پرواز کنان می آیند - شاعری میگوید e
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.