Page 155

شعر العجم حصه چهارم ۱۵۰ گرفته می شود مشروط برینکه بصورت صحیح استعمال کرده شود ، ابتدای شاعری در عرب از رجز بوده ، یعنی در موقعیکه بمیدان محاربه دو حریف باهمدیگر مقابل و نزدیک می شدند ، در اثنای جوش و هیجان فقرات موزونی از زبان آنها می برآمد ، که بیش از دو یا چهار بیت نمی بود، ولی همین کلام مختصر کار یک طبل بزرگ حربی را انجام می داد ، سپس از آن مرثیه خوانی آغاز گشت و در فرصتیکه شخصی کی وفات می نمود دوست و عزیزش بر لاش او نوحه سرائی میکرد، بلکه برخی از شعرا در تمام عمر خویش بجز از مرثیه دیگر چیزی نه سرودند ، خنسا نام زنی بود که بهمراه برادر خویش دوستی و محبت مزیدی داشت بعد از مردن او چنان صدمه شدید و حزن مزیدی باو لاحق گشت ، که تا بوقت مردن خویش دائماً میگریست و بسا اشعاری را در موضوع وفات برادرش انشا نموده چنانچه هزار ها اشعارش در مرثیه مذکور موجود است ، بر متمم بن نویره نیز همین سانحه بتقریب رحلت برادرش عاید گردیده که شهر بشهر و ده بده نوحه کنان میدوید، و بهر مقامیکه میرسید مرد و زن باطراف او جم غفیری را تشکیل داده مراثی مزبور