Page 18

قواعد فارسی اول ۱۱ ۴- اسم خاص ۱۳- خاص (علم) اسمی است که بر یک شخص یا یک چیز معلوم دلالت کند و صاحب نامش معین باشد. بقیه تمرین صفحه گذشته بنا راستی در چه بینی بهی که بر غیبتش مرتبت می نهی بلی گفت دزوان تهور کشید ببازوی مردی شکم پرکنید نه غیبت که آن ناسزا وار مرد که دیوان سیه کرد و چیزی نخورد تمرین ۵ ابیات فوق را نثر کنید؛ حالات ضمائری که درین ابیات است نشان دهید. قرأت بنالید درویشی از ضعف حال برتند خوئی خداوند مال نه دینار داد آن سیه دل نه دانگ بروزد بسر باری از طیره بانگ دل سائل از جور او خون گرفت سر از غم برآورد و گفت ای شگفت توانگر ترش روی باری چرا است مگر می‌نترسد ز تلخی خواب بفرمود کوته نظر ناغلام براندش بخواری و زجر تمام بناکردن شکر پروردگار شنیدم که برگشت از و روزگار بزرگیش سر در تباهی نهاد عطارد قلم در سیاهی نهاد فولکلور فارسی صنف اول الشميه خطا [؟]