Page 73

٦٨ شهید بلخی شاعر نامور این دور است ـ تذکره مختصرش پیشتر گذشته ـ نمونه اشعارش درینجا تقدیم است دانش و خواسته است کور گل که به یکجا نه بشکفند بهم هر کرا دانش است و خواسته نیست هر کرا خواسته است دانش کم اگر غم را چو آتش دور بودی جهان تاریک بودی جاودانه درین کیتی سراسر گر بگردی خردمندی نیابی شادمانه بر فلک هر دو شخص پیشه ورند این یکی درزی آن دگر جولاه این نه دوزد مگر کلاه ملوک و ان نه بافد مگر پلاس سیاه ابر همی گرید چون عاشقان باغ همی خندید چو معشوق وار رعد همی نالد مانند من چون که بنالم به سحرگاه زار چون چلیپای رام زان شد باغ کآب ریزی باغ راز حلی ابر چون چشم نهر بن عقیله است برق مانند ذو الفقار علی عیب باشد به کار نیک درنگ گر شتاب آید ای رفیق ملام عاقبت را هم از نخستین بین تا به غفلت گلو نه گیرد دام