Page image — the source of record
Machine transcription
٦٩
ابو شکور بلخی
در سنه ٣٣٨ هجری بود. کلامش بسیار کمیاب است لیکن هر قدر که
موجود است ازان ثابت میشود که هر قدم شاعری بسوی ترقی است.
شخصی از سقراط پرسید که «بعد از تحقیقات و تدقیقات طویل شما چه
دریافته اید؟» او بجواب گفت که «همین تحقیق شد که هیچ معلوم نشد»
ابو شکور این خیال فلسفیانه را با نداز خیلی خوب و شاعرانه ادا کرده است
تا بدانجا رسیده دانش من که بدانم همی که نادانم
چند اشعار مثنوی اش منقول اندر ان صاف رنگ شاهنامه ظاهر است
بدشمن برت مهربانی مباد که دشمن درختی است تلخ از نهاد
درختی که تلخش بود گوهرا اگر چرب و شیرین دهد مرد را
همان میوهٔ تلخ آرد پدید از و چرب و شیرین نخواهی مزید
فردوسی همین مضمون را خیلی بلندتر بسته است.
درختی که تلخ است او را سرشت گرش بر نشانی به باغ بهشت
ور از جوی خلدش بهنگام آب به بیخ انگبین ریزی و شهد ناب
سر انجام گوهر بکار آورد همان میوهٔ تلخ بار آورد
شمرا لحم (٦٠٠) عبدالسمیع
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.