Page image — the source of record
Machine transcription
٣٥٧
انوری در علوم عربیه کمال داشت، ازینست که
در کلامش خود بخود خصوصیت پیدا شده که در فارسی تلمیحات
و الفاظ و جملههای عربی را بیک حسن داخل میکند گویا
بر انگشتر نگینه نهاده ملاحظه شود!
شاعری دانی که داحی قوم گردیدند
آنکه بود اول شان امرء القیس آخر شان بوفراس
وین که من خادم همی پردازم اکنون سامری کو تا بیاید گوشمال لامساس
قصیدهٔ که در جواب سنائی نوشته اکثر قوافی اش نیز بهمین
رنگ میباشد:
برو جان پدر تن در قیمت ده که در یابند
زیأجوج تمنا رخنه در سد د لوشیا
بلی! از جاهد و یکسر بدست توست این کین
ولی از جاهد و هم بر نخیزد پیچ بیخسیا
چون مراد خو شیر ابا ملک ری کردن را
در خراسان تازه بنهادم اقامت را اساس
انظرون انقس من نورکم کی گفت چرخ
کافتاب از آفتاب منمنت گرد اقتباس
چون ضیمت را مقابل گردید با آیینی
عقل سیمی روز و طمع ماهی در سا بر باس
ایکه باشد این مثل کالی اسرا حامی لراس چنانکه
با دمی اندر ارحتی کو را نباشد سیم پاس
بیسپیده دم شب خذلان من خواهد
تا بصبح حشر میگ ویدا حاد ام اسداس
حصہ اول صفحه ٣٤٨ سطر ۸ ملاحظہ شود.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.