Page 346

٣٤١ جایکی دارم اندرو که ازو چرخ درعین رشک تابنست هر که در مجلس ملوک بود همه در کلبه خراب منست رمل اجزای ونان خشک درو گردخوان من وکتاب منست قلم کوته وصریر خوسشش ز نغمه و نغمه ور باب منست خرقه صوفیانه و اطلس از بزار اطلس انتخاب منست هر چه بیرون بود ازین کم وبیش حاش للسامعین غداب منست خدمت پادشه که باقی باد نه ببازوی خاک والتب منست زان قدر راه رحمتم بسته است انکه او مرجع وما بنست دین طریق از نمایش است. و خطا چکنم این خطا صواب منست نیست این بنده را زبان جواب جامه و جای من جواب منست انوری بهمراه مدح وهجو غزل گوئی را هم ترک نمود کسی سیسش پرسید بجواب گفت! دی مراعاشقکی گفت غزل میگوی گفتم از مدح هجا دست بیفشاندم هم گفت چون گفتمش آن جانب گرابون حالت رفته دیگر باز نیاید ز عدم غزل و مدح وهجا هر سه از ان میگفتم که مرا شهوت وحرص غضبی بود بهم