Page image — the source of record
Machine transcription
٣٤٢
مضمون شعر آخرش اگر چه از عربها گرفته شده لیکن ازین
مفهوم میشود که انوری از حقیقت شاعری واقف بوده .
یعنی اینکه شاعری اظهار جذبات انسانی را میگویند.
شهوت ، حرص ، قهر ، جذبات اند که بصورت غزل
و مدح و هجو ظاهر میشوند-
بقرار بیان دولت شاه انوری در سنه هجری به بلخ
وفات کرده در پهلوی سلطان احمد خضرویه دفن شد.
انوری بر عکس دیگر شعرای متداوله در علوم مهارتی داشت
چنانچه خودش میگوید-
گرچه در بستم در مدح و غزل یکباری ظن مبر کز نظم و الفاظ معانی قاصرم
بلکه بر هر علم کز اقران من داند کسی خواه جزوی باشد آنرا خواه کلی قادرم
منطق و موسیقی و هیئت شناسم اند راستی باید بگویم بانصیب وافرم
وز الهی آنچه تصدیقش کند عقل صریح گر تو تصدیقش کنی بشرح و متنش ماهرم
وز طبیعی رمز چند از چند بی تشویریت کشف دائم کرد اگر حاسد نباشد ناظرم
نیستم هم جاهل از اعمال و احکام نجوم و ربمی با ور نه دانی رنجه شو من حاضرم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.