Page 323

۳۱۸ هر نیک و بدی که از من آید بوجود تو بر سر من نوشته زمن چه کنم سازنده کار زنده و مرده توئی دارنده این چرخ پراکنده توئی من گرچه بدم صاحب این بنده توئی کس را چه گنه چو آفریننده توئی خواجه حافظ رحمة الله علیه نیز همین خیالات را در پیرایه های عجیب لطیفی ادا کرده ـ برو ای زاهد و دعوت مکنم سوی بهشت که خدا در ازل از بهر بهشتم نه سرشت فلسفه زندگی ظاهرا فلسفه زندگی خیام آواز بازگشت اپیکوریس است یعنی اینکه بحث از ماضی و استقبال نباید کرد و نظر صرف بر حال باید داشت در همین زمانه نه بخورید نه بنوشید و نه خرم باشید . ع چنین نماند چنان نیز هم نخواهد ماند ـ ه در وقت بهار اگر بتی حور سرشت پر می قدحی دهد مرا بر لب کشت یک شیشه شراب و لب یار بهی این جمله مرا نقد و ترا نسیه بهشت گرچه بر هر کس این سخن باشد زشت سگ بزمن ، ار دیگر برم نام بهشت قومی به بهشت و دوزخ اندر گروند که رفت بدوزخ و که آمد ز بهشت