Page image — the source of record
Machine transcription
۲۳۳
در آخر قصیده تصریح بنمود که این را در جواب ابوالشیص نوشتهام
و مطلع قصیده اشس اسم نظم نمود :--
ا بدان وزن این شعر گفتم که گفته است
ابو الشیص اعرابی باستانی
سالفاك و الليل ملقی ابجران
غراب ينوح علی غصن بان
زین المعتر، این قصیده در معارضه سادات علویه نوشته رخ
و نحن بنو العم اولی بها
منوچهری بران هم قصیده نوشته در ان یک کمال تازه نشانداد که
در فارسی از های ضمیر عربی کار علامت جمع گرفته :--
چو از زلف شب باز شد تابها
فرو مرد قندیل محرابها
سپیده دم از بیم سرمای سخت
بپوشید برکوه سنجابها
می خواره گان ساقی آواز داد
فگنده بزلف اندرون تابها
ببانگ نخستین ازین خواب خوش
بجستیم ما همچو طبطابها
منجم بیام آمد از نورمه
گرفت ارتفاع سطرلابها
منوچهری بر عکس دیگر شعرای فارسی اکثر دواوین شعرای عرب
یاد داشت و بران فخر میکرد در یک قصیده خود بکاسه خطاب میکند در
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.