Page 234

۲۲۹ منوچهری وطنش دامغان کنیتش ابوالنجم اسمش احمد لقبش شصت کله و تخلص او منوچهری بوده، و دولت شاه او را بلخی نوشته و بوجه اینکه خیلی دولتمند بوده به لقب شصت کله یاد میشد – چون او بخدمت امیر منوچهری ابن شمس المعالی امیر قابوس ابن وشمگیر که رئیس مشهور و فرمانروائی جرجان بوده ملازمت داشت بدین مناسبت تخلص خود را منوچهری گذاشت در سنه ۴۱۱ هـ بعد از وفات امیر منوچهری به غزنی آمده و در مدح عنصری یک حش قصیدۀ غرا نوشت که در دیوانش موجود است چند اشعار مدری بقرار ذیل اند اوستاد اوستادان زمانه عنصری عنصری پی غرو بی رنجش و بی دنش پی فن شعر او چون طبع او هم بی تکلف هم بدیع طبع او چون شعر او هم با ملاحت هم حسن کو جریر و کو فرزدق کو ولید و کو لبید روبه و عجاج و یک الجرج سیف و یزن ۱ امیر منوچهری بسنه ۴۰۸ هجری بر تخت نشست ۱۲