Page 217

۲۱۲ نیامد تن رخش را زان گزند گو پیلتن حلقه کرد آن کمند بینداخت افگندش اندر میان بر انگیخت از جای رخش دمان بدران اندر آورد و کردش دوال عقابی شد رخش با پر و بال به رای و دلیری بیفشرد ران گران شد رکیب و سبک شد عنان همی خواست آن فام را خم کند به نیروی تن یکسله اندر بند شد از هوش کاموس نگست فام گو پیلتن رخش را کرد رام عنان را بپیچید و او را نرد ین نگون اندر آورد و زد بر زمین دو دست از پس پشت بستش بچنک به خم کمند اندر آورد چنگ تهمتن به بند کمر برد چنگ گزین کرد یک چوبه تیر خدنگ خدنگی برآورد پیکان چو آب نهاده بر و چار پر عقاب بمالید چاچی کمانرا بدست به چرم گوزن اندر آمد نشست ستون کرد چپ را و خم کرد راست خروش از خم چرخ چاچی بخواست چو سوفارش آمد به پهنای گوش ز چرم گوزنان برآمد خروش چو پیکان ببوسید انگشت او گذر کرد از مهره پشت او چو زد تیر بر سینه اشکبوس سپهر آن زمان دست او داد بوس