Machine transcription
۱۲۳
دیباچه نویسان یک نکته دیگر هم بیان نموده بران فخر دارند که فردوسی
در شاهنامه شرافت نسبی را جابجا خیلی بآب و تاب نوشته است و چون سلطان
محمود غلام زاده بود این امر بروگران می آمد که شرافت نسبی را با لفاظ درنداً
بیان کردن گویا یک قسم طعنه بر سلطان محمود بوده -
فیصله تذکره نویسان که محمود فردوسی را بر بنای تشیعش صله نداد
(قابل قبول نیست) چرا در دربار سلطان محمود بسیار فضلای شیعی محترم
بوده اند محمود ابوریحان بیرونی را که علانیه مذهب شیعی داشت بذریعه
فرمان خاص طلبید و خیلی احترامش می نمود و نیز بدربارش اهل کمال
و فضلاے هر ملت و مذهب (هند - عیسوی - جهود ) حاضر بودند
پس صرف فردوسی چه تقصیر کرده بود -
در دیباچه یک علت دیگر که قرین قیاس است نوشته اند
سلطان محمود با خاندان دیلمی که را فضی های خیلی متعصب بودند
بوجه رفض آن عداوت سخت داشت - فرمان روای این
خاندان فخرالدوله نهایت قدردان فردوسی بود وقتیکه فردوسی
داستان رستم و اسفندیار را نظم نمود آن در صله اش هزار طلا
حصه احب سراجی نقطه ها بخیه الله حان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
