Page image — the source of record
Machine transcription
۱۲۴
نظامی عروضی مینویسد که گروه بزرگ در باریها بوزیر اعظم
(حسن میمندی) مخالفت داشتند و چون مربی فردوسی همان
بوده لہذا بر ضد وزیر اعظم مخالفتش به نزد سلطان معتزلی و رافضی
قراردادندش ۔
در دیباچه بیان کردند که فردوسی را خود وزیر اعظم تباه کرد ۔
امرای غزنین و اطرافش برای فردوسی ہدایا میفرستند و او باشعاً
شکریہ ایشان ادا می نمود این امر بر وزیر گران میگذشت ولی فردوسی
پروای آن نکرده میگفت ۔
من بنده کز مبادی فطرت نبوده ام مائل بمال هرگز و طامع بجاہ نیز
سوی در وزیر چرا ملتفت شوم چون فارغم ز بارگه پادشاه نیز
حسن میمندی (وزیر اعظم) خارجی بوده و فردوسی شیعی بدین سبب نیز مخالفتش نمود ۔
این روایات با هم خیلی متناقض اند بکد امش اعتبار کنیم که
له در عهد حکومت سلطان محمود سه اشخاص برتبہ وزارت فائز شدند) اوّل فضل ابن احمد که پیشتر منشی خاندان سامانی بود
و بعد از ان در عهد سبکتگین بمنصب صدارت رسید و سلطان محمود هم بدان منصب برقرار داشت اگر چه از علم و فضل بالکلا
عاری بود لیکن در سررشتہ مہمات سلطنت ملکہ خدا داد داشت بعد از وزارت ده سالہ بربنای رقابت سلطان محمود
معزول شد۔ دوم حسن میمندی بعد از ہژده سال معزول شد سوم حسن ابن محمد ، فردوسی در شاہنامہ تعریف فضل ابن احمد
ننویسیت ازین قیاس میشود که بدر بار محمود همین وزیر تقریب فردوسی کرده و در آخر محمود را بنا کامی فردوسی که مائل
ساخته حسن ابن محمد خواهد بود (احوال وزراء مفصلتر در حبیب السیر موجود میباشد)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.