Machine transcription
١٠٤
مستقبل راه را بی خار ساخت در اکثر قصائد حالات فتوحات
بسادگی ادا میکند که گویا یک مورخ است که واقعات را بی
کم و کاست مینویسد
قصیده که برای فتح سومنات گفته در ان نام یک مقام
واحوالش بیان میکند-
گمان که برد که هرگز کسی ز را ز نظرأ به سومنات برد شکر و چنین لشکر
هوای درم و باد آن چود و دجیم زمین آن سیه و خاک آن چو خاکستر
همه درخت او میان درخت خار کش نه خار بلکه سنان خلنده و خنجر
نه مر د را سر آن کاندران نهادی پی نه مرغ را دل آن و از ان کشادی پر
عجب تر اینک مکت را همی چنین گفتند که اندرین ره مار دو سر بود بیمر
به شب چو خفته بود مرد سر بر آرد مار همی کشد نفس خفته تا بر آید خور
چو خور بر آید وگرمی بمرد خفته رسد سبک نگردد از ان خواب تا که محشر
بدین درشتی وزشتی رهی که کروم گذشت شاه بتوفیق خالق اکبر
جز و ز بهر سر پاندگان و گم شده گان میان بادیه با حوضهای چون کوثر
بدان ره اندر چندین حصار شهر بزرگ خراب کرد و بکند اصل هر یک از بین بر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
