Page 108

۱۰۳ زمانی رفت سربرزد مه از کوه برنگ روی مهجوران مزعفر بر یک اندرهی شد باره تازان چو در غرق آب آن شناور شکم مالان بهامون در همی فتبت شده هامون بزیر آن مقعر دمنده اژدهای پیشم آمد خروشان بی آرام و زمین در گرفته دامن خاور بدنبال نهاده برکران باختر سر به باران بهاران گشته فربه بگرمای حزیران گشته لاغر بدیع شاه بزیحون بخواندم برآمد بانگ از الله و اکبر که من شاگردکف را دادیم تو مدحش همی برخوانی از بر بفرشاه از جیحون گذشتم یکی مو از تن من ناشده تر وز ان جا تا بدین درگاه گفتی کشادستند فردوس را در همه بالاپراز دیبای رومی همه بالاپر از کالای شستر تو گفتی هیکل زردشت گشت است زبس لاله همه صحرا سراسر فرخی واقعه نگاری را بسیار ترقی داد اگرچه ازین پیش هم این صفت وجود داشت ـ لیکن او صدها واقعات گوناگون را به بسیار سادگی و برجسته گی ادا کرده و شاهراه بزرگ قائم نموده برای نسلها