Page image — the source of record
Machine transcription
۲۳۷
جوابش داد آن باز نكور ای نادان دون همت تكاپو
تمام عمر گرد کوهساران جفای برف بینی جور باران
کشی در هر نفس صد گونه خوار ز چنگال عقابان شکار
بسی بهتر که بر تخت زر اندود دمی محکوم حکم دیگری بود
در نیموقع یک نکته خاص قابل ذکر است در شاعری ایرانی مدارج قناعت
و توکل را به بسیار مبالغه بیان کرده اند لیکن عوام مطالبش را غلط فهمیده
اند و تصور نموده اند که انسان از کسب معاش دست کشیده باید بار گذران
خویش را بر دوش نذر و صدقات بیندازد، اما مقصد شعرا از لفظ قناعت
این است که از کارداری و نوکری سلاطین و امرا در پرهیز کرده بجای آن تجارت
صنعت و حرفت و مزدوری را ذریعهٔ معاش خود بسازند و چون دران زمان
صنعت و حرفت و غیره بمقابلهٔ نوکری و کار و گرفتاری عزتی نداشتند
و نه بذریعه اش ترفیه الحال و تمول حاصل میشد پس در عوض آن بر تجارت و غیره
اکتفا بحساب قناعت می رفت اینست که شیخ سعدی میگوید:-
بدست آهک تفته کردن خمیر به از دست بر سینه پیش امیر
خواجه فرید الدین عطار:-
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.