Page 127

۱۲۰ ربوده آنچنان از خود خیال آن پریرویم که خود حرفی اگر پرسد جواب او نمیگویم ۲ـ عاشق بیک آشنای خود کیفیت خود را میگوید لیکن از خود رفتگی و شوق می بیند که بجای احوال خود حالت معشوق بر زبانش جاریست به شوق است اینکه گر گویم زمان خود شن در اثنای سخن چون بنگرم حرف تو میگویم ۳ـ نامه یار رسید و عاشق فخر آنر بکس با نشان میدهد از دوست چون رسید با نامه فخر صد ره نموده ایم به هر کس رسیده ایم ۴ـ عاشق محبوب راز عشق خویش را ظاهر نموده و ترس است که از اغیار محفوظ میدارد یا نه؟ با او اظهار کردم مهر و در اندیشه آنهم که آن نامهربان از غیر پنهان میکند یا ۵ـ رقیب نادان طفل دبستان عشق است هنوز نکات عمیق را نمیفهمد؟ اگر اتفاقاً سخنی درست میگوید آنهم از عاشق شنیده میباشد چنانچه عاشق برقیب خطاب مینماید گر گفته ز عشق گهی حرف آشنا آنهم حکایتی است که از من شنیده ۱ـ اتفاقاً یک کلمه محبت از زبان معشوق برآمد اکنون ترسید که عاشق بمحبتش مطلع می شود لهذا قصد آنچند سخنها غلط