Page image — the source of record
![Scanned page 7 of [Muntakhabāt-i adabī barā-yi ṣinf-i avval-i makātib-i rushdīyah]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0923/00007.jpg)
Machine transcription
(٦)
از صبح تا بشام بهزار گونه تعب و مشقت يك لقمة نان شب خود را پیدا میکردند .
زن بیچاره هر قدر وقت حملش تقرب ورزید از کار وعمل بازماند سکته که ازین رهگذر در دخل وخرج قوت لایموت شان وارد آمد بفروختن ریز و پاش شکسته و ریخته که در کوشه وکنار کلبه در میان خاک توده ها افتاده بود ـ لزوم دیدند ـ چندی از بقال و قصاب بقرض گرفتن مجبور شدند ـ تا آنکه زائیدن زن بیچاره تقرب ورزید ـ لکن در دست بیچارگان هیچ چیزی باقی نمانده ـ قرض کهنه کی خود شانرا ایفا نکرده اند ـ لاجرم اهل دکاکین هم چیزی نمیدهند .
— ۱۱۱ —
حالا در چنین احوال فلاکت اشتمال شوهر بیچاره چه کند ؟ گدائی را بناموس خویشتن عار می داند – اگر بکسانیکه شناخته اوست مراجعت کند آنها نیز مانند خودش فقیر الحال پریشان روزگاری اند که امید فائده بدیشان نمی شود لاجرم فقیر مرد درمانده به کار خویشتن بیچاره می ماند -
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.