Page 8

(۷) و بگرداب تفکر فرو می‌رود غبار یاس و الم گرسنگی چشمه‌هایش را گرد آلود می‌کند – فقیره زن بیچاره که درد زه بی‌تابش کرده از شدت درد و غایت جوع لحظه بلحظه فریاد و فغانش زیاده می‌شود – فقیر مرد بی‌چاره از سببیکه هیچ يك تدبیری نمی‌یابد بکار خویشتن درمانده می‌گردد – و بر سر آن همه فلاکت ، و مصیبت گرسنگی فغانهای جانکاه زن بی‌چاره نیز فقیر مرد درمانده را سراسر از عقل بی‌گانه می‌سازد – هیچ يك چاره و تدبیری نمی‌یابد – در گرداب ناامیدی سراسر ناپدید می‌گردد فغان و فریاد زن بیچاره نیز رفته رفته امتداد می‌گیرد – هر نعره زن سنك سنگینی است که بر سر آن مغروق بحر یاس و الم می‌خورد – آخر ناامید می‌شود از استمداد و مدد کاری جمیع ابنای جنس نومید می‌گردد – چشمانش دود ناامیدی می‌گیرد ازان دود در سیمای دماغش سحاب یاس و الم پیدا می‌شود ازان سحاب باران سرشك خونینش باریدن میگیرد – تموج طوفان بلاخیزی که در بحر دماغ مرد فقیر در حرکت و هیجانست بواسطه قنالهای عروق و اعصاب به بعضی عضلات چهره‌اش انتقال