BrowseQirāʼat-i Fārsī → page 126

Page 126

Qirāʼat-i Fārsī · pages 1–185


Page image — the source of record

Scanned page 126 of Qirāʼat-i Fārsī

Machine transcription

۱۲۳ در و ایشان بدرگاه شاهان معصیت پس سلطان را طاعتی حاصل شد و معصیتی از من صادر نگشت محل شکر گذاری و سپاس داری باشد. حکایت این حکایت شنو که در بغداد رایت و پرده را خلاف افتاد رایت از گرد راه و رنج رکاب گفت با پرده از طریق عتاب من و تو هر دو خواجه تاشانیم بندهٔ بارگاه سلطانیم من ز خدمت دمی نیاسودم گاه و بیگاه در سفر بودم تو نه رنج آزمودهٔ نه حصار نه بیابان و با دو گرد و غبار قدم من بسعی پیشتر است پس چرا عزت تو بیشتر است تو بر بندگان مه روئی با کنیزان یاسمن بوئی

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Qirāʼat-i Fārsī, page 126. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0911/126 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0911/126
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record