Machine transcription
۱۲۳
در و ایشان بدرگاه شاهان معصیت پس سلطان را
طاعتی حاصل شد و معصیتی از من صادر نگشت
محل شکر گذاری و سپاس داری باشد.
حکایت
این حکایت شنو که در بغداد رایت و پرده را خلاف افتاد
رایت از گرد راه و رنج رکاب گفت با پرده از طریق عتاب
من و تو هر دو خواجه تاشانیم بندهٔ بارگاه سلطانیم
من ز خدمت دمی نیاسودم گاه و بیگاه در سفر بودم
تو نه رنج آزمودهٔ نه حصار نه بیابان و با دو گرد و غبار
قدم من بسعی پیشتر است پس چرا عزت تو بیشتر است
تو بر بندگان مه روئی با کنیزان یاسمن بوئی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
