Machine transcription
۱۲۴
من فتاده بدست شاگردان بسفر پای بند و سرگردان
گفت من سر بر آستان دارم نه چو تو سر بر آسمان دارم
هر که بیهوده گردن افرازد خویشتن را بگردن اندازد
حکایت
شنیدم چون خزائن ارض مصر یوسف را مسلم شد
همه روز گرسنگان را سیر کردی و خود غالبا بامداد و بسرمی برد
خیر خواهان او گفتند چرا مشقت گرسنگی بر خود راه دهی
با این همه نعمت که تر است گفت برای آنکه پیوسته
از احوال گرسنگان با خبر باشم قطعه
با خلق خدا اگر مودت گردی در بندگی کوی سعادت بری
چون از کرمش چشم عطوفت داری با آنکه دل بنده او آرزوی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
