BrowseQirāʼat-i Fārsī → page 127

Page 127

Qirāʼat-i Fārsī · pages 1–185


Page image — the source of record

Scanned page 127 of Qirāʼat-i Fārsī

Machine transcription

۱۲۴ من فتاده بدست شاگردان بسفر پای بند و سرگردان گفت من سر بر آستان دارم نه چو تو سر بر آسمان دارم هر که بیهوده گردن افرازد خویشتن را بگردن اندازد حکایت شنیدم چون خزائن ارض مصر یوسف را مسلم شد همه روز گرسنگان را سیر کردی و خود غالبا بامداد و بسرمی برد خیر خواهان او گفتند چرا مشقت گرسنگی بر خود راه دهی با این همه نعمت که تر است گفت برای آنکه پیوسته از احوال گرسنگان با خبر باشم قطعه با خلق خدا اگر مودت گردی در بندگی کوی سعادت بری چون از کرمش چشم عطوفت داری با آنکه دل بنده او آرزوی

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Qirāʼat-i Fārsī, page 127. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0911/127 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0911/127
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record