Machine transcription
۸۱
اول میگوید :- وقتی که آنچشمه نور یعنی شیرین برلب چشمه آمد ورخت از بر کشید
از تلألو ولمعان پیکر او چشم آسمان از دور پر اشک شد و در سائر ابیات رخت
کشیدن ولنگ زدن وغلطیدنـش را در آب و آب ریختنش را بر سر تعریف
میکند و این قدر سخن را که در شیرین بچشمه در آمد وغسل کرد ) بچند تشبیهات لطیف
ادا نموده و تا کجا ها ناز خیال کرده . گوئی میرزا صائب را همین بیت شیخ
سرمشق خیال گشته که میگوید :-
گر بچشمه نور شسته رخسار که آب در نظر آر و نظاره مستانه دو
در پاسخ شیرین بخسرو گوید
هنوزم هندوان آتش پرستند هنوزم چشم چون کان مستند
هنوزم لب بآب زندگانی است هنوزم آب در جوی جوانی است
گر آهو یک نظر سویم آرد خراج گردنم بر گردن آرد
بغمزه گرچه ترک دستیا غـم ببوسه دلنوازی بیسته اغـم
برو تا بر تو نـگـشایم کمان دست که در گردون چنین خـم بسی است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
