Page 232

٢٢٥ ازین وقت خیال بیگانه است . مشتاق جلوۀ تو ندارد دماغ گل اینجا دل شکسته بیا د تو بو کند مضمون تازه بی نقط امتحانست هر جا دلی بود گره زلف او کنند شب از رویت سخنهای بهارانه دوزدتم زگیسو هر که می پرسید مشک سوده میگفتم خرا بات حضورم کرد شش چشم که میشوب که من از هر چه میگفتم قدح پیموده میگفتم ندامت هم نبود از چاره کاران سیه کاری عبث با اشک و دامن آلوده میگفتم ز غیرت فرصت ذوق طلب اکشیدن بجر م آنکه حرف و ست بر هم سوده میگفتم سخنها داشتم از دستگاه علم و فضل و بنجاموشیی یقینم شد که پر بیهوده میگفتم مرزا از قدرت طبع در هر زمینه از دو تا بچهار و پنج غزل گفته و در بحر های ثقیل الاستعمال غزلها ی برجسته بسیار داشته و مانند مرز اصائب دعغنی در ابیات بیععاشق نیز داد سخن میدهد. از بحر متقارب شانزده رکنی اوست :-- طمع بهر جا فشرد دندان زرافتنش نیست باک چندان با شتهای غرض پسندان یا نع ار دقفای گردان اگر جهان جمله لقمه زاید ز فکر جوع تو بر نیاید مگر چو آماج لب کشا ی در غصه خصموت خدنگ خوردن ملا محمد طاهر غنی کشمیری شاگرد ملا حسن فانی کشمیری است از حلقه درس او تحصیل فضائل نموده و شعر استاد پیشتر اشعارش و قوعی و مدعا مثل باشد. صائب از غزل او استقبال میکند. این جواب غزلی صائب که میگوید غنی یا د ایامی که دیک شوق ما سر پوشن شست وفات غنی در شته واقع شده اثر وست :-- غنی روز سیاهم پیر کنعان را تماشا کن که روشن کرد نور دیده اش چشم زلیخا را چو میل سرمه بر آمد ز چشم جانانم گفت که سیر میکده شوید غبار خاطر ما