Page 230

۲۲۳ از غزلیات اوست : - بکنعان هوس گردی ندارد یوسف مطلب مگردنخود فرو رفتن کند ایجا دچاه آنجا نکوئش از هوا زمینگیرم با دون دل بیمد عا بیدل درا نوادی که منزل نیز می افتد براه انجا حسن از یخنی دل مایل بتحقیق نگردید و گرنه از کسب یقین عشق توانکرد هوس احسان تا ابگلت جز ایشار چیزی گریخندد سر تا قدم چو خورشید دست کرم بر آرا ابی در عرصه تعین جز راستی ظفر نیست هر جا بجلوه آئی با این علم برو آن بقد شمع بساط غیرت پسند دغافیت سر بازی انقدر نیست تابت قدم بر آن از غزلیات اوست : مکن شانه پریشان باغ گیسو را بچین مکن غضب آستین آبرورا دمی بیا و خیال تو سر فرو بردیم بآفتاب رساند مر مرغ زانو را کجا بکشتن ما حسن میکند تقصیر که زیر تیغ نشاند ست گسرا و را ندانم از اثر کوشش کدام است که میکشند بپابوس یار گیسو را غبار آئینه گشتی غبار دل مپسند مکن ز پشتی رو جمع زشتی خو را اگر بخوان فلک فیض نعمتی نمیشی نمی نمود هلال استخوان پهلو را ز پیچ و تاب میانش همان بکرد بیدل بخشم مردم عالم میفگن این مو را