BrowseAdabīyāt → page 229

Page 229

Adabīyāt · pages 1–243


Page image — the source of record

Scanned page 229 of Adabīyāt

Machine transcription

۲۲۲ سپهرى زبرش سیاره خرمن شبستانی چراغان زیر دامن رسانده دود سودائی بگردون بلندیها موی فرق مجنون همان دیوانه ژولیده مویی ست که با سودای خویش می پوئیست گهی از برق بر آفاق خندد گهی برخاک سیل گریه بندد به تیغ کوه کاهی سینه مالد گهی گیر دره دشت و بنالد از مثنوی عرفان در نکوهش بیکاری:- ای تو گل خنده‌کش بیکاری رفته عمرت بدوش بیکاری چند در حبس گاه بودن سرخوش تهمت غنا بودن اگر این شیوه ترک خواهش است مدعا را هشت ترک کجاست یک جهان غم کشیدنیست اینجا که امید آرمیدنیست اینجا تا نفس ساز زندگی رهن ست ششجهته دام آرزو پهن ست آرزو تابجست راحت کو دام تا نگسلی فراغت کو ؟؟ سخت دورے رراحت منزل که بر امید بسته محمل از شکنجه خیال خام برأ بال جهدے کشا ز دام برا در توکل چه آبرو دیدی جز فسردن دگرچه فهمیدی

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Adabīyāt, page 229. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0799/229 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0799/229
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record