Page image — the source of record
Machine transcription
١٤٦
گوشوار زر لعل ارچه گران ار دگوش دور خوبی گذران است نصیحت بشنو
چشم بد دور ز خال تو که در عرصه حسن بیدقی راند که برد از مه و خورشید گرو
آسمان گو مفروش این عظمت کاندر عشاق خرمن مه بجوی خوشه پروین بدو جو
آتش زرق و ریا خرمن دین خوه سوخت حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو
خواجه بزبان عربی نیز قدرت داشته و غزلهای ملمع او در نیمه آخر دیوان
دلیل این مدعاست :-
از خون دل نوشتم نزدیك یار نامه انی رایت دهراً من هجرك القيامه
دارم من از فراقش در دیده صد قیامت لیست دموع عيني هذا النا العَلامَهْ
هرچند آزمودم از وی نبود سودم من جرب المجرب حَلّت بِهِ النَّدامَهْ
پرسیدم از طبیبی احوال دوست گفتا في بُعدها عذاب من قربها سَلامَهْ
بقول خزانه عامره اکثر اشعار خواجه تقریبی است مانند :-
ساقی حدیث سرو گل و لاله میرود وین بحث با ثلاثه غساله میرود
شکر شکن شوند همه طوطیان هند زین قند پارسی که به بنگاله میرود
حافظ زشوق مجلس سلطان غیاث دین غافل مشو که کار تو از ناله میرود
که بتقریب مدح سلطان غیاث الدین حکمران بنگاله گفته و بدانجا فرستاده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.