Machine transcription
١٤٥
همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم
بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ و گر نه تا با بد شر مسار خود باشم
نکوهش از بدگوئی
ما نگوئیم بد و میل بناحق نکنیم جامه کس سیه و دلق کس ارزق نکنیم
عیب درویش و توانگر بکم و بیش کار بیصلحت آنست که مطلق نکنیم
رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم سر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم
خوش برانیم جهان در نظر راهروان فکر اسب سیه و زین مغرق نکنیم
آسمان کشتی ارباب هنر می شکند تکیه آن به که برین بحر معلق نکنیم
گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید گو تو خوش باش که ما گوش با حمق نکنیم
حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بدو ور بحق گفت جدل با سخن حق نکنیم
اخلاق
مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو
گفتم ای بخت بخفتیدی و خورشید دمید گفت با اینهمه از سابقه نومید مشو
گر روی پاک مجرد چو مسیحا بفلک از چراغ تو بخورشید رسد صد پر تو
تکیه بر اختر شب دزد مکن کاین عیار تاج کاؤش ببرد و کمر کیخسرو
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
