Page image — the source of record
Machine transcription
١٤٧
و موالی لار یکی از شاگردان علامه و دانی دیوان خواجه را با تقریبات از بر داشت
صوفی محمد نبی نام کابلی از آشنایان عاجز نیز دیوان خواجه را از بر داشت شخصی
بود فقیر مشرب و ناخوان و با دیوان خواجه سر گرفته هیچگاه از خود جدا نمیکرد هر وقته
در غیاب برای هر یک از آشنایان خود فال میدید و کتاب انجواننده عرضه میکرد
و تا او مطلع غزل را آغاز می نمود صوفی باقی ابیات آنرا از بر میخواند.
شاعری (علی) تخلص تمام دیوان خواجه را مخمس نموده نسخه آن قلمی کهنه
و ناقص نزد عاجز موجود است سر و آخر ندارد که سنه تحریر یا نام و نشان شاعر
از ان معلوم شود و چون مخمس غزل صاحب قدرتی مانند حافظ مهارتی بسرا
میخواهد شاعر ما درین تخمیسات چندان قابلیت نشان نمیدهد .
رفته از برم ای سرو و بناز آمده کرده مرغ دلم صید چو باز آمده
چون پری بر من دیوانه فراز آمده ایکه با سلسله زلف دراز آمده
فرصتت باد که دیوانه نواز آمده
ای دل از همدمی یار ترا مقصود است چون علی گز ز ریا دور شوی بهبود است
گوئیا نصفتم از رندی ما خوشنود است گفت حافظ دگرت خرقه شراب آلود است
مگر از مذهب این طایفه باز آمده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.