Machine transcription
۱۲۹
میان برف بود پای راهمان خدرت که دست پنجه مفلوج راست در سیماب
فلک کبود شد و آفتاب میلرزد زابر گرچه نباشد سرد و در سنجاب
چنان مزاج هوا سرد و تر شده است کنون که از دهن شب ریزش روانه سحاب
نمیکند نظر مهر آسمان بزمین که در میانه هرد و کدورت و حجاب
گذار بر کره گل نمیکند خورشید زبیم انکه مباد افرورد د بخجلاب
زمانه خاک سیه خواست تا کند برسر ز دست ابر ولی در زمین نیافت تراب
شده است حمله طاووس روز فاخته رنگ کنونکه رنگ حواصل گرفت بال غراب
من آسیای فلک بر دقیق می بینم اگرچه فکر دقیقم نماند و رأی صواب
ازین دقیق چه حاصل سپهر را چو از ان نه قرص مهر براید نه گرده مهتاب
نمیکند اثری افتاب وممکن نیست که پیش سردی ابر آفتاب آرد تاب
شکوه از درد چشم
در داکه درد کرد سواد بصر خراب ایام ساخت چشمه چشم مرا سراب
در خانهای چشم من از کثرت نزول کردند مردمان زخور و خواب اجتناب
درگوشه نشسته ام اکنون بهیچنان هستم زدست مردمک چشم در عذاب
پلک کبود نرگس چشم پر آب من نیلوفر یست کو نکند میل آفتاب
در خون نشسته چشمم و گرنید چون مسرح بر روی بسته مو نالند چون رباب
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
