BrowseAdabīyāt → page 126

Page 126

Adabīyāt · pages 1–243


Page image — the source of record

Scanned page 126 of Adabīyāt

Machine transcription

۱۱۹ ای شب که سیاه میکنی روز مرا یارب که بروز من گرفتار آئی امیر درین قطعه عقیده ضمیر خود را بیان میکند :- از گفتن مدح دل نمیرد شعر ار چه تر و فصیح باشد گردد ز نفس چراغ مرده گر خود نفس مسیح باشد امیر درین چند بیت از مثنوی از شدت گرما تصویر میکشد :- آتش زده گشته کوه و کان هم تفیده زمین و آسمان هم جائی نه که دیده را برد خواب ابری نه که تشنه را دهد آب مرغان چمن خزیده در شاخ در رفته چرندگان بسوراخ ریگ از تف پخته در گرانی چون تا به روز میهمانی از گرمی ریگهای گردان پر آبله پای ره نوردان از مطلع الانوار، نکوهش از جهل ای زخرد خیمه فراتر زده مهر جهالت به بان برزده فارغ از ان فن که ره مردم است گم شده در بادیه گان د کم است از مدد علم فراغت نه در شب تاریک چراغیت نه

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Adabīyāt, page 126. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0799/126 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0799/126
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record