Page image — the source of record
Machine transcription
۱۱۵
اگرچه امیر در برابر قصیده سرایان چندان زبان مدح ندارد ولی مخلص های او
خوب واقع گشته .
گل از هم عسم شد گو باش وافی که در خور کیست عمر جاودان را
همان باغ شاهی کن حق انکه زبزم اوست رونق بوستان را
کشاد چهره که ماهی شدم بروزمین در ملک بنمودم که آسمان اینست
برآمدابر بخشش و گرزان پایه درغلطه نگیرد هیچکس پیش گر شاه جهانگیرد
وله
ندارد روی آن نازک زگرما هیچ آسیبی مگر در سایه رایات شاهکامگار آمد
وله
خورشید جهانگیر پندار که در بزم شمشیر کشید و ملک الشرق برآمد
و از غزلیات تحفة الصغر امیرست در موعظه :-
زاہل عقل نپسند دخردمند که دارد رفتنی را پای در بند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.