Page 123

١١٦ نصیب امروز برگیر از متاعی که فردا گرددش غیرتی خداوند لباس زندگی برخود مکن تنگ که چون شد پاره نتوان کرد پیوند مخور غم بهر فرزندى و مالی که مالت دین بس است و خیر فرزند اگر خواهی نه بینی رنج بسیار باندک مایه راحت باش خرسند بصورت خوش مشو کز روی معنی نی خامه نکوتر از نی قند برعنائی منه برخاکیان پای که ایشان همچو ما بودند یکچند نصیحت گوهری زان گان میرنبد مگر در گوش دانا و خردمند شنوا یدو سمت پند اما چو خسرو مشو کو گوید و خودشنود پند از وسط الحیات امروز که از باران شد سبزه رعنا تر سیم وزرگل جمله گشتند بصحرا تر احوال دو چشم من هر گریه یکی بنگر چون خانه پر روزن اینجا تر و آنجا تر در سبزه خرامیدن کردی هوس ای بنشین خود سبز نخواهد بود از خط تو زیبا تر صد جایه نه یکی باید تا بذل کنم در ره گرد و چو کف پایت در راه تماشا تر آهنگ پرون وارتی بست بره خواهی زین دیده تفحص کن خشک است زمین یا تر