Page image — the source of record
Machine transcription
۱۱۳
ابر
ابر بارید و همه روی زمین را تر کرد خبر آرید که سبزه چقدر سر بر کرد
نیکوان جانب صحرا بتماشا رفتند مهر تنها زحیا رو به پس چادر کرد
وله
سپیده دم که صبا گشت بوستان فرمود بساط خاک ز دیبا و پرنیان فرمود
چو روی نازک گل تاب آفتاب نداشت زمانه بر سرش از ابر سایه بان فرمود
زلاله خواست چمن ساغر و روان بخشید ز ابر خواست زمین شربت و آن فرمود
هر انچه در ورق خویش غنچه مشکل داشت بنفشه گوش نهاد و صبا بیان فرمود
صبح
سپیده دم چو فلک روشنی بکیهان داد نسیم غالیه در دامن گلستان داد
چو چرخ پیر برخ زد سپیده و سرخی بدستش آینه داد آفتاب خندان داد
درست مغربی آفتاب را که فلک نهاد زیر زمین با مداد تابان داد
درین بیت بجای تابان تاوان مناسب می نماید و غالباً سهو از کاتب
شده و در اصل تاوان بوده باشد.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.