Page image — the source of record
Machine transcription
۹۹
که چون زندگانی بسر میبرد بدین دست و پا از کجا میخورد
درین بود درویش شوریده رنگ که شیری در آمد شغالی بچنگ
شغال نگون بخت را شیر خورد بماند آنچه روباه از و سیر خورد
دگر روز باز اتفاق اوفتاد که روزی رسان قوت درویش داد
یقین مرد را دیده بیننده کرد شد و تکیه بر آفریننده کرد
کزین پس بکنجی نشینم چو مور که روزی نخوردند پیلان بزور
سر خود فرو برد چندی بجیب که بخشنده روزی رساند زغیب
نه بیگانه تیمار خوردش نه دوست چو چنگش رگ استخوان ماند و پوست
چو صبرش نماند از ضعیفی و هوش ز دیوارش آوازی آمد بگوش
برو شیر درنده باش ای دغل مینداز خود را چو روباه شل
چنان سعی کن کز تو ماند چو شیر چه باشی چو روبه بمانده سیر
خدمت با بزرگان
الا گر طلب کار اهل دلی ز خدمت مکن یکزمان غافلی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.