Page 325

(٣٢٠) از انفاسش شعله های اتش سر میزند، حضرت خواجه بسی ازین گونه مضامین را بته ترین ادا کرده اند و بهر خیالی را که در نظر می آرند بآن جذبه و جوش می نگارند که بر بیننده و خواننده همان تاثیر و رقت ساعتی می بخشد که در ان زمان بر ضمیر شخص خود شان اثری بخشیده باشد . ــــ در بی اعتباری زمانه اعتمادی نیست بر دو بجهان بلکه بر گردون گردان نیز هم سرود مجلس جمشید گفته اند این بود که جام باده بیاور که جم نخواهد ماند استقلال و ثبات قدم حلقه پیر مغانم ز ازل در گوش است ما همانیم که بودیم و همان خواهد بود وجه ذوق در نمازم خم ابروی تو در یاد آمد حالتی رفت که محراب بفریاد آمد دلاویزی افسانه عشق از حدیث سخن عشق ندیدم خوشتر یادگاری که درین گنبد دوار بماند