Page 326

(۳۲۱) در تحقیر وعظ و پند واعظان باده خورغم مخور و پند مقلد مشنو اعتبار سخن عام چه خواهد بودن دلفریبی معشوق میترسم از خرابی ایمان که میبرد محراب ابروی تو حضور نماز من تمنای مستی زان پیشتر که عالم فانیشود خراب ما را بجام باده گلگون خراب کن کمال محدود بکسی نیست فیض روح القدس ار باز مدد فرماید دیگران هم بکنند انچه مسیحا میکرد همه تن وفا و محبت شدن ما قصه سکندر و دارا نخوانده ایم از ما بجز حکایت مهر و وفا مپرس اعلان راز داستان در پرده میگویم ولی گفته خواهد شد بدستان نیزهم محتسب داند که حافظ می خورد آصف ملک سلیمان نیزهم یکسان بودن ظاهر و باطن رنگ تزویر پیش ما نبود شیر سرحسیم واقعی سپهیم