Page 211

(۲۰۶) گراو دشمنانرا بخون حج رواست مرا خون صد رو در گردن است گراور یک آئینه برکف نشست دو آئینه دارم من از پشت دست کمان وی ار صد شکار افگند یک ابروی من صد هزار افگند کمند وی ار صید بند و مدام من آنم که صیاد گیرم بدام گراو را کلاهی است بر آسمان مراهم کلاه است بر آسمان هشت بهشت دران این آخرین مثنوی است که حسن شاعری پختگی و پرکاری امیر را بدرجه کمال رسانده خصوصا عبارات درون مثنوی اعلی صفات واقعه نگاری را رتبه عالی بخشیده از خیالی و افتخاری است و هر کتاب بلکه حکایات خیالی گفته امیر تحریر نیست ان نوشته امروزه کارهای تمام که چون بهر واقعه به مواد امیز انتهای جزئیات تخیل فکری بسط آن که زبان از بیان آن قاصر می افتد باید بخوبی ادا شود، کتاب مذکور از ابتدا تا انتها بهمین صفت موصوف است در رویت لحاظ بهندو مهندس دیگار که بلحاظ این خصوصیت جمله مثنویات فارسی با او مقابله حصہ دوم شعر العجم ۱۰۰ حاشیه گل اندام