Page 190

(۱۸۵) که عبارت از روش ارغوانی است این دعوی دارند اول شرط یکہ کلک طرز بہت بر حکم ماجرا نیکه در مجرای قلم جریان یافت که چندین و ستاد را متابع کلما بوده ام ٥٠ چون پس رو طرز ہر سوادم پیشا گہ دانہ او ستادم و شرط دوم آنکه در نافہ سواد بوی خطا نباشد انیان نیز دم نتوانم زد کہ نظم بنده اگر چه بیشتر روان است اما جا بجائی غزل و نغز لغزیدنی ہم است ، و این دو شرط معترفم کہ از لحاظ و ستادی قرعه بر فال نتوانم غلطانید. آیا بیش ازین تمثال شکسته نفسی انصاف پرستی را خواهیم یافت، و بر کلام امیر بر تر ازین توجه و اصلاحی است کہ دلیل راه خیال شود، و نیز امیر ظاہر میکند کہ در صناف سخن و ہر صنف آن کدام اشخاص را پیروی کرده اند کہ تفصیل آن نیست، در غزل سعدی، در مثنوی نظامی در مواعظ و حکم سنائی و خاقانی در قصاید رضی الدین نیشاپورے و کمال اسمعیل و بی بیان لغزش با را که میتواند ؟ و زبا کیست که بگوید، ما آهسته تر صرف نقد ر گفته میتوانیم که حد