Page 164

(154) شست غسل و عبادت اهل هنود را مشاهده میفرمود و امیر خسرو همراه بود خواجه صاحب فرمودند که می بینی مصرع (هر قوم راست راهی دینی قبله گاهی) و هم در آنوقت حضرت خواجه صاحب کلاه خود را بکجی بر سر خود کج مانده بود، امیر اشاره بآنطرف کرده فی البدیهه گفت مصرع (ما قبله راست کردیم بر طرف کج کلاهی) جهانگیر زه ترک جهانگیری مینویسد که در مجلس ما قوالها قوالان این شعر را میخواندند بنای نزول الا را از ملا علی احمد مهرکن پرسیدم ملا واقعه را بیان واقعه را نموده بختم مصرع آخر احوالش تغییر یافت تا جائیکه غش کرد و افتاد چون دریافتیم دیدیم که نبود . خواجه صاحب امیر را خطاب ترک الله بخشید بهمین لقب یاد میفرمود و امیر جا بجا ازین عزت تفتخر کرده در قصیده که بمدح خواجه صاحب گفته میفرماید . بر زبانت چون خطا بند ترک رفت دست تر کانه گیرم با لنفس سپاه خواجه صاحب وصیت کرده بود که خسرو را بپهلوی قبر من مثال