Page 60

شماره (٤) اشتراك سالانه ١٢ افغاني محصول پوسته ٢ " خارجه ۲۰ شلنك سراج الاخبار افغانيه تأسیس ١٣٠٦ مجلد ( ٥ ) اداره : كابل جاده ارك مؤسس و نگارنده مسئول محيي الدين ٢ شنبه ٢٨ ثور ١٣١٠ وظیفه ما به نسبت رجال آتيه وطن شاید این عنوان مادر نظر اول جالب دقت بسیار اشخاص گردد ، بلکه سبب تعجب شان شود ، چه طبیعی است رجال آتي عبارت از رجالیست که بعد از گذشتن این طبقه ، یعنی ما لك و ساكن این سر زمین خواهد بود ، و چیزی که درین جا باعث تعجب میشود همین است که از چیزی میخواهیم بحث نمائیم که در نظر اکثر مردم ( خصوصاً در مملکت ما ) هنوز پا به عرصه وجود ننهاده است و در مقابل اظهار بي نفوذی ندارد ، اما در حقیقت چنین نیست ، ما امروز این رجال آتيه مود را که ( طبعاً از ما بلند تر و بزرگ تر خواهند بود ) به صورت موجودات كوچكي ديده ازان بكمال بي اعتنائی صرف نظر ميكنيم ، و نه مي توانيم معني تأليفت بزرگی را که در جسم كوچك و وجود خورد آنها مضمر است در ك تكنيم ، وميدلو و ور گراوژ را که در پرده قامت های خورد و اجسام حقير ايشان مستور است بفهمیم : مقصود ما از رجال آتيه أن اطفال صغير و كم سني میباشد که تازه كي چشم خود را بر روی جهان کشوده اند و هنوز در کنار امهات خود به حرکات دست و پازدن های طفلانه مشغولند و یا بر سرکت ها کوچه ها ازین طرف بان طرف میدوند و به فریاد ها و هیاهوی طفلانه وخنده های پر لطافت کودکی قلب نظاره کنان را فرحتی ، و یا احیاناً بايك كريه سوز ناك بر عواطف شان صدمه ایراد می نمایند : این موجودات خوردکه ما بدون عطف توجه و دقتی بحال شان از ایشان میگذریم ، عادتاً آنها را در مقابل سطری وجاهت خود ، يك چيز بي قدر واهميت میدانیم ، اگر به حقیقت امر نظر کنیم و به چشمی که باید بدیشان بنگریم ، هیچ شک نیست که در مقابل بلندی و علو و موقف منیع ایشان سر نام خم خواهیم نمود ، و بر عکس خود را در جنب نهايت كوچك وپست تر وحقير مثابه خواهیم دید . این اطفال کوچکی که امروز اوضاع ۲۹ ذیحجه ١٣٤٩ و حرکات آنها را به نگاه حقارت و واحیاناً تمسخر می نگریم ، در حقیقت از ما بار ها بزرگ تراند ، چه این ها كساني هستند كه در يك محيط مترقي تر امروز حیات خواهند نمود، وحيات اجتماعی شان فوق حیات ما خواهد بود و پدران و مادران اطفالی خواهند شد که ما با ایشان هيچ نسبي نخواهيم داشت و این ها وقتی مستعد ما مرد شده در حيات قدم خواهند نهاد که نزدشان حاسن و علائم تمدن بیش تر از انکه در نزد ماست و جود خواهد داشت ، و انسانیت شان از ما مكملتر ، اخلاق عمومی شان از ما بلندتر و حیات شان قیمت دار تر و به اسم انسانیت از ما بیش تر مستحق و سزاوار خواهند بود پس به عقيده من ظلم بزرگیست که باین چنین نگاه های سطحی ( که مردم ماعادت دارند ) بر آنها ها نگرینه میگزریم و در حقیقت چدبودن شان تعمق وتحقيق ( چنانچه که می کنیم ) نکنیم . این اطفال كوچكي كه در مملکت بی علم مابه حیات آنها قيمتي نه می گذارند . از مدت های مدیدی جالب