Page 483

شماره (۹۱) جلال آباد جریده حقیقت کابل صفحه (۲۲) عزت شان توصیه کرده است. و از طلجات فضول و کار روائی لایعنی جهول و از انچاب ملاهی و مناهی دیگر خرافات و واهیات جداً ما را امتناع نموده است عموماً را که ما مجملاً در فوق قلمبند داشتیم از خیل مسلمات است که ابداً هیچ یک مرد اسلامی (بهر فرقه و طبقه که باشد) در قبولیت و صحت آنهیچ انکار ندارد. ازین رو در اثبات و اقامه دلائل بران احتیاج نداریم اما چیست که علمای اعلام ما چنانچه می‌شاید و بطوریکه که حبایۀ تلقین دین اوامر و نواهی را بعامه پیروان اسلام تا هنوز ننموده اند و یا بفعل می نمایند. فضلا و مشایخ اسلام ضمناً باستیلاص وجود خودشان مستون بوده مسئولیت این پریشانی و بی نظمی ممالک اسلامی را بر خود نمی‌انگارند باقی صاحبان فکر و ذکا نیز اساساً تحمل این رنج و جفای تنویر افکار ملت را بر خود گوارا ننموده از شاشه نبات و از طبقه عالی بلطانی بزعم خود تاباً خودها را ازین بارگران سبکدوش انگاشته در محفل مذاکرات و گفت و شنید تنها خودها را به کلمۀ و من چه آید تو چه می‌تسلیت میگریند امثال این افعال ناگوا ری است که ملت اسلام را روز بروز فرسوده است و دشمن را دلیل و ضعیف معرفی نموده است ! و همین طرز عمل و عدم کوشش منور ! افکار عامه در ترقیات علمی و عرفانی، جامعه ما را خوار و زبون نموده است. واگر بیدار نشویم، و از عقل و شعور هشیاری کا نگیریم و خاتم بدین، رفته رفته این افعال نکوهیده ما را باندک جهل و ادبار انداخته بخاک و خاشاک برابر خواهد ساخت! بدین تقریب نامناسب نخواهد بود که ما از علماء اعلام و فضلای کرام و مشایخ و کافه بزرگان ملی و دولتی خویش استفسار کنیم در شب بمرات این قدر پول و پیسه را که ملت بیچاره ما از کد یمین و عرق جبین شان استحصال نموده اند، چرا اطفال شما گرا بان نذر آتش نموده بدر هوا میسد پست بر ؟ آیا ما از اکمال دیگر ضروریات خود فارغ شده ایم که ما حصل روزگار خود را طعمۀ اتش کنیم؟ آیا ما توانسته ایم که جود ها را از احتیاج و اجانک شکنیم که پولی در دستی خود را کمال دریا دل با لقیمه آتش میکنیم ؟ آیا ما بقدر شده ایم که بطرق و شوارع خودرا بیک اصول منظم تاسیس و تعمیر کنیم تا در اثر آن بآتش بازی تفاخر یا آیا شماملت توانسته اید که خاک ریزی خانهای خود د لالی که جوهای نا بر استرفع کنید که اشغال شاق ایام ما را بطر شما را به آتش گلخز قربان میکنند؟ آیا رجال ما توانسته اند که از فساد هوا و تاثرا تعفن حصول و مهتاب چنانچه سائرین مستفید شده اند، مستفاد و جاه که نقودشان سالها مقوله مصرف اتس گاهی اشغالی مهتابی یا نشود؟ آیا متمولین و صاحبان ثروت ما توانست اند مود و یه که فی هزار یک نفر هر سالیه دارائی صد گونه لوازم التذاذه حفظ الصحی باشد بخرید و ده در ان زندگانی شانز اگر خان اما وند از خلل و عش باشد بگذرانند، که اطفال آنها همه ساله اکریون و چندین گونی پیست شانز انجا بم کوهی نذر اتش فشانی میکرو باد آیا شما با همه شوق و ذوق خویش که دارید در تکمیل مخارج امت بوسه خود با چنانچه که شاید و باید موفق و کامیاب آمده در پاس اید که بآتش تباقی پاره نموده در دو یوار را نقره مینماید؟ آیا با این جمله خار و خسریکه دشمن با ترقی و تعالی وطن برای ما بانیا اند و آمال ما گشوده اند و کمد را همت تان تا خذ آتش استیم در آیا پولی را که بدان تهیه سامان قلم و دوات نموده از قل شان میتواند یکمالک د طن خود را از حبیب قوت و مکسمیت نورا کینان طوع ۱ نذر و تحفه راه مرغان نمود، است که الان مجر آب دار برومعرو در خرید ذوات آتش برای دوه و قهوه نقرس مباد فدا میرود. بالاخره تمام مالر خروش و ظروف سیمی ار و آثاث البیت خود مستغنی شده اید که طفله ا و د و خرودن مع بنام اتش بازی فرشی بعرش بلند میکنند.؟ متأسفات اطلا میکنیم که ملت عزیز ما ز بنوا و رایج اسلام و صدها آیه های کردن مما نقه فرزند کما بوبی شناحته د غفرد و اشیا ئر دستور روال مى از نموده اند که نه تنها تصریح با ختذری با لفت کلنا الموت نیز نرا نشنیده؟ امین اخیوص هر حمیک سکوت را به با دانان من از و د فلق را برین ارتکابات منکر کبرت نصیحت میکند. و الوکوی مستعدیم که بر قلب هر پیر و فر و مستعجلانه بایت عحد الهه و