Page 312

شمارہ ۹ جلد اول جریدہ حقیقت کابل صفیہ ۱۲ قوس شد بپایان عمر اندر خیال شش و کم ای بدینابیسته‌دل کارت ز سر تا پا غلط افتخارت بی اساس و عشرتت یکجا غلط هست ما را با جهالت فكرت دنیا غلط فكرت دنیا غلط اندیشه عقبیٰ غلط کار ما بیچارگان اینجا غلط آنجا غلط حاصل ما در بی دانشی مادون بدنیا بستن است راہ مردی در جہان از قید ہستی رستن است چون بكسر و داشته دلھے ایا دل شكستن است دل بصورت بستن از معنی تغافل جستن است حق باین معنی بین با صورت زیبا غلط عارفان را حب و بغضی با کسے در کار نیست دل شکستن جز ب خود را عادت احرار نیست زمرہ ابرار را با کس سر آزار نیست دشمنی بهر جهت با کس شیوہ اسرار نیست دوستی هم با منافق مردم دغلا غلط شد بپایان عمر ما اندر خیال بیش و کم فكر و ذكری نیست غیر از صحبت بگل و ارم هست این شبه مرغ ہر وجود ما عدم چون نباشد زندگی را حاصلی غیر از کرم داشتن در مرگ یاران چشم بالا غلط با وجود انیكه میدانست راه خیر و شر ادم از یك ترك اولی زد بجان ما شرر ميكند تاثیر بر اولاد افعال پدر شر مذهب از خطای بوالبشر فرع بشر جرم فرزندان چه باشد در آن با غلط کافر و مسلم کین یكد یگر استادہ اند وز برای قتل ہم با صد جهاد آمادہ اند ای بسا بالخوسها بر باد وجدان دادہ اند هر دو تن از معنی دین چرخہ دور افتادہ اند بہر شہر تہتک مسلم ترسا غلط چون نباشد قطعی رہنمایی سودمند میرسد از جهل شان بردین و دنیا شان گزند پایمال ظلم گند هر ضعیف و مستمند ای ستم کش شکوه از جور ستم گر تا بچند نکته سنجان نیست در کشور تو شکوا غلط بی نوایی شد رقم اما با گر بدو رانت نصیب عادت دیرینه دهر است این اندھیب چاره بیچارگان را نیست جز صبر و شكیب گرنہ باشد آیت کتاب نقش گیے دلفریب بسكنو ناصح که این نقش است تا پا غلط