Page 8

مسائل هرروزه بمکتب علاقه که در آن تجربهٔ اول تدریس حاصل کرده بود یکخط منقش بر فرش بود بمحاذ اطاق این را یک نسل تمام پیشینیان برائی حصول انتظام خوب در قرائت ها استعمال کرده بود، چون یک جماعت خواسته میشد طلبه پیش میآمدند سوئی مکتب رُخ میداشتند، که این خط را بشصت پائی خود مساس میکردند، یا پایهای شان که بیک زاویه شصت درجه گشته بودند، رُخ بمحاذ و دستها پس پشت گرفته، الا چون یکی بگرتن کتاب احتیاج داشت. آنگاه این رواج بود که در هر قرائت بیں انضباط حرکت دار همه اطفال اصرار نماید. مدرسین آن ایام از تعلیم اصلی بیشتر توجه بانتظام میدادند. آنها اوقات را انتظاماً دانشتند چون همه طلبه را در نشیمن پایشان پانزده دقیقه بدون وقفه استوار با بازوها بسته و هر عضله کشیده می نشانیدند. در میان ساعات مکتب همه مراودات ممنوع بود، حتی احیاناً یک کلمه دوستانه هم با پهلو نشین مجاز نبود. سلوک ساکت و نمایش لباسی دار همواره مد نظر می بود. و با وجود آن در مکتب ها انتظام بدیلی زیاد بود که این یک نمونهٔ آن بود. علی الرغم سزائی متواتر شاگردها بی تاب بودند و اکثراً بترصید موقعی میبودند تا یک بغاوت برپا کنند. مدرس در آن مکاتب همیشه